هرچه به گرد خویشتن می نگرم درین چمن
آینه ی ضمیر من جز تو نمی دهد نشان
هسته فرو شکسته ای کاین همه باغ شد روان
ازدل خود برآمدی : آمدن تو شد جهان
پیش تو جامه در برم نعره زند که بر درم
آمدمت که بنگرم گریه نمی دهد امان...
18 مهر 1401 توسط علی
برچسب:
نویسنده: آرشان خلیلی
تاريخ: دوشنبه
10 بهمن
1401 ساعت: 16:15
